Iedereen is het erover eens dat het eerlijkheid essentieel is voor fijne non-monogame relaties. Maar in de praktijk is het vaak best ingewikkeld.

Hoe eerlijk ben je als je zelf nog niet precies weet wat je voelt? Vertel je alles, of mag je ook dingen voor jezelf houden? Wat doe je als je eerlijke antwoord de ander pijn gaat doen? En hoe zit het met die kleine dingen die je 'even niet zegt' omdat het gesprek je zo veel energie kost?